BOURBON VANILLEPOEDER 500 GRAM

Vorige Artikel 2 van 2

Gemalen Bourbon vanillestokjes (100%). Na saffraan is vanille een van de aller duurste specerijen. Het heeft een zeer geliefd aroma dat voortkomt uit de vrucht (formeel de bes) van de klimorchidee (Vanilla planifolia of V. fragrans). Verse, nog niet geplukte vanille lijkt op uit de kluiten gewassen sperziebonen, maar eenmaal donker en gefermenteerd is het een haast onweerstaanbare specerij. Onze Bourbon vanille heeft een mooie lengte en komt van het eiland Madagaskar. Deze soort wordt gerekend tot de meest verkochte ter wereld.

 

Vanille is een orchidee, een tropische slingerplant met bleekgele eendagsbloemetjes, waaruit na de bevruchting sperzieboonachtige, sappige groene peulen groeien. Oorspronkelijk groeide deze orchidee alleen in zuidelijk Mexico en omstreken. Daar was vanille voorbehouden aan de Azteekse aristocratie, die er zijn bittere chocoladedrank xocoatl mee parfumeerde. Niet te verwarren met onze chocoladedrank die de Spaanse kolonisator van Mexico later maakte, met melk en suiker. De Spanjaarden brachten behalve de gedroogde vanillepeulen ook de plant naar Europa. Maar wat er ook gebeurde: de felbegeerde groene peulen bleven uit. De Spanjaarden kwamen er in Mexico maar niet achter hoe de bloemen werden bevrucht. Drie eeuwen later, in 1841 – de plant was inmiddels op het Franse eiland Ile de la Réunion in de Indische Oceaan aanbeland – ontdekte een slaaf hoe de bloemen te bevruchten. (sommige zeggen een botanicus uit Europa ergens 18 e eeuw). Met een bamboestokje duwde Edmond Albius het schotje opzij dat in de tweeslachtige bloem stijl en stamper van elkaar scheidt, en drukte ze op elkaar. Bevruchting gelukt. Tegenwoordig wordt, wereldwijd, elke bloem kunstmatig bevrucht. Want het insect dat de plant in Mexico bevrucht, komt nergens anders voor. Degene die het beste kan vertellen hoe het er tegenwoordig in de wereld van de vanille aan toe gaat is Gerard Jansenl, een van de twee eigenaren van het Nederlandse bedrijf Vanilla Venture. We staan in het magazijn en hij haalt de deksels van vanille van Papoea Nieuw-Guinea, Madagaskar, Tahiti, Oeganda en Mexico. De aroma’s van vele honderden kilo's hangen zwaar in de lucht. De stokjes zijn lang, dik, glanzend en zo soepel dat je er een knoop in kunt leggen. De vanille van Madagaskar en Mexico zijn het verfijndst. Papoea Nieuw-Guinea en Oeganda produceren een assertievere geur. Volkomen afwijkend is de vanille van Tahiti. ‘Dat komt’, vertelt Jansen, omdat de “Vanilla tahitensis” van een andere vanilleplant afstamt, en geen ‘Vanilla planifolia” is, zoals alle andere.’ Vanilla tahitensis ruikt naar anijs en naar de weeïge geur van tonkabonen. Vanilla Venture levert aan groothandels en de betere restaurants. ‘Koks hebben echt specifieke voorkeuren. Sommigen zweren bij vanille van Tahiti. Maar omdat er zo weinig van is, ligt de prijs minstens twee maal zo hoog. De inkoopprijs voor de horeca is €275 tot €300 per kilo.’ Tussen moment van bevruchting en verkoop liggen een maand of vijftien. Na de oogst worden de stokjes eerst in heet water gedompeld, daarna enkele dagen in de zon gelegd en ’s nachts in doeken gewikkeld. Zo gaat de vanille broeien. Deze methode is ontwikkeld op Madagaskar en Réunion, dat toen nog Ile de Bourbon Bourbon heette. Daarom heet deze beroemde vanille Bourbon-vanille. Na het broeien vindt de selectie plaats. Slechts tien tot vijftien procent is goed genoeg om als stokjes verkocht te worden. Slechts 15 % is de zwarte vanille de rest rode. De rode wordt vnl voor extracten gebruikt. De rest gaat naar de verwerkende industrie en eindigt als vanille-essence, voor vanille-ijs en andere zoetigheden. Aan goedkope levensmiddelen en wc-verfrissers komt echter geen vanille te pas. Daarvoor wordt synthetische ‘vanille’ gebruikt. Vanillestokjes rijpen vervolgens zes maanden. De stokjes drogen in en het percentage vanilline stijgt. Wordt dat heel hoog, boven de 2,3% dan komt de vanilline door de schil naar buiten en ‘versuikerd’ aan de buitenkant van de schil en komt er een soort witte ‘rijp’ op te liggen. ‘Givrée, berijpt, heet dat in de handel. Jansen: Dat givree de beste vanille is, suggereert niet dat niet givrée niet heel goed kan zijn. Geef givree aan iemand die er geen verstand van heeft, dan verdwijnt het in de vuilnisbak. Denken ze dat er schimmel op zit.’ Om de smaak van een vanillestokje optimaal te benutten wordt het over de lengte opengesneden. De binnenkant is bezaaid met minuscule zwarte spikkeltjes die zo mooi afsteken tegen een vanillesaus van melk, suiker, eieren en een vanillestokje. Het stokje niet weggooien, maar laten drogen. En in een pot suiker stoppen voor zelfgemaakte vanillesuiker.

 

 

Winkelwagen

© 2017 - 2022 DL Finefood | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel